My personal story of fleeing the plague of corruption and bureaucracy in the post-Yugoslavia era.

What do you do when you grow old enough one day to realize that the society you were brought up in runs on deep institutionalized corruption? What do you do when the realization of your own dreams is dependent upon throwing your own moral principles out the window and playing in that same unethical game?

My story begins back in the Summer of 2005, just after I had completed a nine-year education in the United States and returned home in my native Bosnia and Herzegovina. Armed with two science degrees and four years of work experience, I was eager to be back at home, to look for opportunities and to begin changing the world around me.

čitaj dalje

Naš problem oko (ne)ulaska u EU najbolje je reflektovan večerašnjom Evrovizijom. Tu se sve savršeno pokazuje. Srbi vole da gledaju Evroviziju. Zato jer je ova kičasta, jer sjaji, blješti i jer je namjenjena low-profile estetskim potrebama. Gledajući Evroviziju oni misle da su dio svijeta. A zapravo Evroviziju još jedino gledaju Jermeni, Bugari, Azerbejdžanci i slične napredne civilizacije.

Da bi zbilja shvatili esenciju evropske moderne Srbi bi morali da se posvete izučavanju Joy Division, Bauhaus, Kraftwerk. Bouvija iz subjektivnih razloga ne želim uopšte da pominjem. Ne možete shvatiti rijeku ako joj ne poznajete izvor.

Tako i naše vajne evrointegracije. Mi bismo možda negdje ali ne znamo šta je to. I onda se čudimo što nas tamo neće. Strani smo element, ne poznajemo tu kulturu. Mi želimo da evropska kultura bude nekako više azerbejdžanska. Tad bi nam bila prihvatljiva.

I zato smo uvijek zbunjeni evropskim zahtjevima. Smatramo ih nepravednim i nerazumljivim jer su nam strani. Nisu naši ljudi u tom elementu. I to je ok. Ali, pogrešno je onda kriviti ove tamo za nesporazume. Za nesporazum je, ipak, potrebno dvoje.

Stoga je Evrovizija ipak humana. Dati i istočnoevropskom plebsu tri dana da se osjeća dijelom globalne kulture. To je veoma značajno ljudima. Čini da se osjećaju vrijednim, a to je zbilja lijep osjećaj. Humani su ti izumitelji evrovizijskog koncepta.

Kažu da je nekad davno u jednom velikom carstvu postojao običaj da kralj na jedan dan bude dvorski sluga a da neko od dvorskih sluga postane kralj. Taj je imao taj dan pravo da radi šta god želi, uključujući i da ponižava samog kralja.

Sljedeći dan, prirodno, bio bi pogubljen.

1. Fašizam je pobjeđen (sam se predao) još 1943, dok je nacional-socijalizam omiljena ideologija današnjice i vas komunista. Svijet je danas oduševljeniji nacizmom više no ikad-intelektualci koji se najviše citiraju su kolektivisti, ljudi traže jaku državu, osjetljivi su na Drugog i Drugačijeg, imaju potrebu da modifikuju Boga (baš poput Himlera)-treba im neki njihov bog, da odgovara njima takvima kakvi jesu. Zlatno tele za junad dvadeset i prvog vijeka.

2. Vladike. Komunisti su u(d)bacili svoje agente u SPC. To su radili decenijama. Danas u Sinodu više fermaju direktive Službe nego Sveto pismo. A onda se komunisti čude što su vladike ovakve i onake. Pa vi ste ih birali, vi ste ih ubacili unutra, kao što ste vršili kadrovsku selekciju u svim oblastima i institucijama od 1945. Čemu sad čuđenje? Pokojni patrijarh Pavle bio je jedini prijeratni monah od svih potonjih njegovih kolega. I iza njega nisu i nisu mogle ostati nikakve afere. I zato su ljudi to i prepoznali. Pavle je hrišćanin, ne udbini agenti.Logično je-komunisti su u početku vršili nuždu pokraj oltara, a kasnije su samo postali lukaviji pa su nastavili da svetogrde skrivenije i podmuklije.

3. Identitet. Njemačka kao uslov Srbiji za evrointegracije postalja pored onih izlizanih uslova i jedan novi, vrlo zanimljiv-promjena identiteta. Da su Srbi sačuvali svoj identitet i da je on za dičenje iste sekunde bi odbacili ovakve uslove i na kulturan način poručili bi Nijemcima gdje mogu sebi da stave taj uslov. Ovako, kad Srbi više slave prvi maj nego Vaskrs, kad većina Srba ne posti ni za Veliki Petak, kad su potpuno zaboravili svoju prekomunističku/prezločinačku istoriju-onda je teško i dati suštinski prigovor ovakvom zahtjevu. Pa zar ne trebamo mjenjati komunistički identitet? Mjenjaju ga čak i u Kini danas, prosto zato jer je besplodan i bolestan, jer je u njegovoj esenciji terorizam i mržnja.

The Austrian Economics Center (AEC), in cooperation with over 40 leading think-tanks and universities across Europe and the Caucasus, and in association with international partners such as the Liberty Fund, FreedomWorks, European Students for Liberty and the F.A. v. Hayek Institut, are proud to present the 6th Annual Free Market Road Show® 
 

Date: Monday, May 27th, 2013 - 11:30 - 17:00

Location:
Sarajevo School of Science and Technology
Hrasnička cesta 3a
Sarajevo

The topic of the 2013 Free Market Road Show® is:

“To Save or Not to Save: Will austerity programs alone save Europe?”

čitaj dalje

Austrijski ekonomski centar (The Austrian Economics Center (AEC)), u kooperaciji sa preko 40 vodećih naučno-istraživačkih organizacija i univerziteta širom Evrope i Kavkaza, i u asocijaciji association sa internacionalnim partnerima kao što su Liberty Fund, FreedomWorks, European Students for Liberty i F.A. v. Hayek Institut, ponosno prezentuju 6. godišnji Free Market Road Show®

Datum: Ponedjeljak, 27. maj, 2013 - 11:30 - 17:00
Lokacija:
Škola Nauke i Tehnologije
Hrasnička cesta 3a
Sarajevo

Tema za 2013 Free Market Road Show® je:

“Štediti ili ne štediti: da li će programi štednje sami spasiti Evropu?”

čitaj dalje

Individualism - the only political philosophy that truly protects women's rights, because it regards all people as equal and sovereign individuals.

Individualizam - jedina politička filozofija koja uistinu štiti prava žene. jer sve ljude podrazumijeva kao jednake i suverene pojedince.